Benden geçmiş.

Üniversiteye geldiğimiz ilk yıllar.Nasıl heyecan doluyuz.Evden de ayrılmışız,özgürlüğün tadını doyasıya çıkarmanın peşindeyiz.Kan da kaynıyor.Gözler felfecir okuyor.En ufak dansta kendimizi piste atabilecek gibi hissediyor,geceleri sokaklarda bağırıyor,çağırıyoruz.

Dün gece ile 3-4 sene önceki ben'i karşılaştırdım bir an kendimle mekanda.Bir his kalmamış oynamak adına;kalabalığa karışmak adına.Köşemizde pek de sefil bir şekilde oturuyoruz.Tek yaptığımız aman,uf,pof nidaları ile kendimizi beğenmiş şekilde sağı solu eleştirmek.Tek eğlenceli yanı oydu diyebilirim.4 sene önce bizle de dalga geçenler olmuştur diye de içimden geçirmeden edemedim.Oynasın yeni gelenler,eğlensinler,coşsunlar,içsinler,öğrensinler.Daha çok vakitleri var aslında farkedemedikleri kadar kısa.Haklılar.biz de haklıydık.

Geçmiş gitmiş göz açıp kapayıncaya kadar.O heves kalmamış.Artık başka şeylere bakar olmuşuz.Gelecek kaygısı taşır olduk.Kendimiz için,sevdiklerimiz için,mutluluk için,yar için.Aklımız bir karış havadan yere inmiş durumda.Her şey ne kadar çabuk geçmiş.Peh ki ne peh.

Biri şu bacakları durdursun.

Ortaokulda başlayan bacak sallama hastalığımı durduramıyorum.Artık hastalık diyorum çünkü farkında olmadan zangır zangır salladığımı görüyorum.Mübarekler yorulmuyor da.Sebeplerine bakayım dedim.Genelde psikolojik olarak yaklaşılmış konuya.Sinirliyken,heyecanlıyken ya da korktuğu zaman insan bacaklarını sallar gibi şeyler yazılmış,çizilmiş.Doğrudur da ama benim sorunumun bunlar olduğunu sanmıyorum.Her türlü ruh halinde sallanmaya başlıyor bacaklar.Bir başka tarafdan da şeker hastalarında görüldüğü ile ilgili bir haber gördüm.Şimdilik sağlamız ama onun da olduğunu sanmıyorum.Bacak bacak üstüne attığım zaman bile sallıyorum.Ne sinir durum aman!Kurtulabilir miyim ki bu durumdan meraklardayım.

Yeni şablona geçiş

Tema değiştirmenin vakti geldiğini düşünüyordum ki bu sevimli şeye rastladım.Beğeniverdim aldım bünyeme kattım harmanladım.Bir japon teması ve de balıkların anlamı mevcut:

Problemlerden, uzaklaşmaktansa içine atlamak, boğuşmak ve onları yenmeyi gerektirir balık. Problemlerimiz çok ve çeşitli olsa da ümitsiz olmamayı,onları tanımayı, organize etmeyi, kararlı olmayı, daha çok bilgi ve yardım desteği ile onlarla savaşmayı gerektir.

Sevdim temamı.Hayırlı olsun.

Severim teknolojiyi benimse.

Yapmayın dedim,bakın dedim,dayanamıyorum dedim dinletemedim.Bu teknoloji tutkum da bir başka.Yeni yeni şeyler çıktıkça ve kendi eskilerimi gördükçe içim cız edip duruyor.Bu teknoloji mağazaları beni benden alır başka bir yere götürür.Öyle ki son çıkan buzdolaplarından,otomatik tartılara kadar,traş makinalarından,föndü setlerine kadar ne varsa inceler kurcalarım,bozar kaçarım falan.Derken en can alıcı noktaya -tabiki ses ve görüntü edevatları- geldiğimizde korktuğum başıma geldi ve kanım kıpırdadı.

1-)Benimki kocaman.
2-)Onun yüzünden ders yapamıyorum.(Bahane)
3-)Kafasına vurdum dün.Sanırım onu sevmiyorum artık.
4-)Değiştirmeliyim.Evet Cemil hadi yap bunu.

Önce evirdim çevirdim,sonra biraz okşadım ve parlaklığı gözümü aldı.Hemen yetkili kişiyi çağırıp hakkında bilgi edindikten sonra almaya karar verdim.Yerine taktım ve her şey hazır.Her şey daha net,daha canlı.LCD monitörüm hayırlı olsun.

Haa bir de unutmadan.İçimdeki asıl kıpırtının sebebi bu değil.Mutluluk.

Sosisin yufkayla dansı

Eveett.Yaşasın yemek sloganından yola çıkarak kolay olmasının yanında pek de leziz olan yiyeceği paylaşayım dedim.Gördüğünüz gibi gerekli şeyler yufka ve sosisten oluşuyor.Yufkayı ikiye katlayın sonra da sosisleri yerleştirin yan yana.Resimdeki gibi kıvırıyoruz ve kesiyoruz.(Ucunu da ıslak suyla ıslatıp kapatın.Ananem yapardı da ne kadar imrenirdim.Kapattık mı?Salın kızarmış yağın içine.Ihım ıhım.Afiyet ola.Yanında kola iyi gider.